Jenot jest jedynym przedstawicielem rodzaju Nyctereutes. Do 1928 r. występował na wolności tylko we wschodniej Azji: w Kraju Ussuryjskim i Amurskim. wschodnich Chinach, Korei i Japonii. Wyróżniono tam 5 podgatunków. Obecnie jenot występuje od okolic Bremy do wyspy Hokkaido i od pogranicza chińsko-wietnamskiego do górnej Dwiny i północnej Finlandii. W Europie jenota spotkać możemy poza wymienionymi miejscami także w Czechosłowacji, Rumunii i Bułgarii. Pojedynczo spotyka się go na Węgrzech, w Austrii, Szwecji i Norwegii. W Polsce pierwsze egzemplarze zaobserwowano w 1955 roku, a obecnie spotykany jest w całym kraju .W północno-wschodniej części Polski występuje licznie i populacja ma tu charakter trwały i zwarty. Jenota spotkać możemy najłatwiej w lasach liściastych, położonych w pobliżu zbiorników lub cieków wodnych. Występuje także w lasach mieszanych i przybrzeżnych zaroślach. W zasadzie bytuje do wysokości 300 m n.p.m. choć spotykano go na wysokości 700 m n.p.m. Unika suchych borów sosnowych. Odżywia się głównie pokarmem pochodzenia zwierzęcego, choć pobiera także, zwłaszcza jesienią, znaczne ilości pokarmu roślinnego. Jenot przeciętnie żyje w stanie dzikim od 1,5 - 2,0 lat, maksymalnie 10 -11 lat.

Systematyka:
Rząd: Drapieżne - Carnivora
Rodzina: Psowate - Canidae
Gatunek: Jenot - Nyctereutes procyonoides

Jenot jest zwierzęciem nieco mniejszym od lisa. Tułów ma długi, krępy, nogi długie, głowę małą z krótkim, spiczastym pyskiem. Zaokrąglone uszy ledwo wystają z długich włosów głowy. Zęby charakterystyczne dla drapieżnika- wszystkożercy. W porównaniu z uzębieniem lisa kły są słabiej rozwinięte, powierzchnia cierna zębów trzonowych szersza.

Formuła zębowa: 3 1 4 2/3 1 4 3 Krótki ogon nie przekracza 1/3 długości ciała. Futro zimowe tworzą bardzo długie ościste włosy (120 mm) i gęsty włos puchowy. Długi włos pokrywa równomiernie całe ciało włącznie z głową i ogonem. Tylko kończyny, pysk, i zewnętrzna strona uszu pokryte są krótkim, gęstym włosem. Włosy na kończynach, uszach, wokół oczu i na policzkach są ciemnobrązowe lub prawie czarne, na bokach szyi, bakach, czole i pysku białożółte. Włosy porastające policzki i boki głowy tworzą charakterystyczne bokobrody. Włosy ościste na grzbiecie, łopatkach i ogonie są ciemnobrunatne lub czarne, tworząc jakby krzyż. Brunatnoszare umaszczenie boków przechodzi w żółtoszare na brzuchu. Futro letnie pozbawione włosów puchowych jest jaśniejsze od zimowego, o odcieniu rudobrązowym. Stopy są nieowłosione.

Uwaga, co warto wiedzieć:

• Teren łowiecki jenota może wynosić od jednego do dwunastu kilometrów kwadratowych
• Jenot to jedyny w naszym kraju przedstawiciel rodziny psowatych zapadający w sen zimowy. Sen ten jest jednak lekki i zwierzę łatwo się z niego budzi
• W czasie rui, samce wydają głos w postaci głuchego mruczenia i skowytu
• Ze względu na możliwość zarażenia się wścieklizną nigdy nie wolno dotykać żywego lub martwego jenota gołą ręką, głaskać, zabierać do domu itd. Pamiętajmy - jenot to dzikie zwierzę i jego domem jest las !!!
• Jenot, który pozwala do siebie podejść czy się dotknąć jest niemal na pewno wściekły, należy powiadomić o spotkaniu takiego zwierzęcia służby leśne, myśliwych bądź służby weterynaryjne.